Ik ga op reis en ik neem mee. We kennen het allemaal. Alles moet op het moment dat je wilt vertrekken bij elkaar geraapt worden. Zelf ben ik voor een dergelijke autorit bezig met het verzamelen van de kaarten. Een routekaart van de ANWB door Duitsland, een kaart voor Denemarken en uiteraard, want we gaan naar Zweden ook een aantal gedetailleerde kaarten van het gebied boven Karlstad. Naast de gebruikelijk spullen, voor persoonlijke verzorging, kleding, paspoort e.d.,  neem ik als beenprothesegebruiker  ook een reserve prothese mee. Je kunt maar niet weten. Over een paar dagen vertrekken we.

Je hebt toch al zo’n heerlijk vakantiegevoel met de voorbereiding en het inpakken van de tassen.


Mijn voorgevoel wordt ernstig verstoord op het moment dat ik afgelopen zaterdag mijn liner aan stukken trek. De siliconekous scheurt met een zachte knispering helemaal in. Tot mijn grote schrik kom ik er achter dat ik geen reserve liner in mijn bezit heb. Ik kan er nog wel mee lopen, maar grotere afstanden gaat toch een probleem opleveren. Wat nu? Over drie dagen naar Zweden. Wat ik meestal tegen andere prothesegebruikers zeg, “zorg dat je altijd een tweede kous in de aanslag hebt”, had ik voor mijzelf weer even achterwegen gelaten. Zo ongeveer een maand of vier na ingebruikname van de kous bestel ik altijd de volgende. Nu dus even vergeten.

Daar moet ik mijn mobiel maar eens voor gaan programmeren om een herinnering af te laten gaan. Zou dat niet een taak van de orthopedische instrumentmaker (OIM) zijn om mij te waarschuwen, bedenk ik mij dan? Bijvoorbeeld een email of een sms-alert te sturen naar mij; [denk om reserveonderdelen] . Dit regelmatig contact met je instrumentmaker zou nog een extra voordeel hebben. Sinds 2009 moeten beenprothesegebruikers minimaal één contact moment per jaar hebben voor reparatie of nieuwe levering van een de prothese om in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming middels de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Tg). De belastingvoordeel aftrek van ziektekosten is er niet meer bij. Goed, tegemoetkoming of niet, een liner heb ik nodig.  

Vanmorgen heb ik dus snel mijn OIM  gebeld om een liner voor mij te regelen.  Hopelijk komt deze felbegeerde kous nog net op tijd als we deze week naar Zweden vertrekken. Kan ik weer ongestoord gaan wandelen.

 

Uit archief: door: Hans van Mourik, schrijver, oud-bestuurslid van de LVvG  en werkzaam als fysiotherapeut.