De kop van 2010 is er weer vanaf. Zo sta je nog oliebollen te bakken en zo vliegt met het Nieuwjaar ook alles weer voorbij. Voor mensen met een prothese en orthese zijn de eerste bijeenkomsten ook weer geweest. Naast recepties is afgelopen woensdag (13-1-10) voor een groep instrumentmakers, revalidatieartsen, vertegenwoordigers van zorgverzekeraars en andere belangstellenden het voorschrijfformulier gepresenteerd. Wat ik begrepen heb is het nogal wat wisselvallig ontvangen. Het zal zeker wennen zijn voor de beroepsgroep om hiermee om te gaan. Gisteren heb ik ook een bezoek gebracht aan de instrumentmaker. Zoals inmiddels in de bewegingsvisie heeft gestaan zal het geen geheim meer zijn dat de zorg voor mijn

prothese door PLEXUS ORTHOPEDIE wordt gedragen. Er viel weer wat te repareren, omdat de voet voor de 3e keer de tenen waren afgebroken. De loopzool snijdt gewoon door de kunststof laag heen.  Na twee keer werd mij verzekerd dat de derde keer niet meer zou voorkomen. De toeleverancier had alles in het werk gesteld om mij de derde keer een voet te leveren die helaas niet meer kapot zou gaan. Ja… en dat was de derde keer. Viermaal scheepsrecht zullen we dan maar zeggen.

Terugslag voor Dennis

Deze week vernam ik ook het nare bericht dat Dennis van der Zeijden een terugslag heeft moeten verwerken m.b.t. zijn gezondheid. Dennis heeft een door de knie amputatie in juni 2007 ondergaan wegens een forse tumor in zijn onderbeen. Tijdens de revalidatie was hij zeer benieuwd en had hij veel vragen met betrekking tot de mogelijkheden van sport en bewegen na een amputatie. Op veel vragen kon hij geen antwoord krijgen. Ook kwam hij erachter dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is om zelfstandig limieten te verkennen na een amputatie. Als het aanbod er eenmaal was, was de belangstelling van lotgenoten er ook. Aanbieden dus. De basis voor de stichting Dennis van der Zeijden was geboren. Met zijn netwerk, organisatie-ervaring en vooral zijn persoonlijke inzet wil hij lotgenoten op sportief gebied mobiliseren, informeren, motiveren en stimuleren om eigen grenzen te verleggen.  Zoals hij zegt; "Een grens is pas een limiet als je niet meer verder kunt". Een heel bijzonder persoon, die vanuit eigen kracht steeds weer doorvecht wars van beleids- cq. opleidingswijziging, waar ik als voormalig bestuurder en fysiotherapeut nog wel eens "last" van  heb. Eerst dacht ik, wat een gekke gozer is dat, maar de wijze waarop hij dat doet, de drive om anderen te motiveren dwingt bij velen, zeker bij mij diep respect af. Ik kan als therapeut nog heel veel van leren. Naast motivator ook een inspirator. Hopelijk kan voor hem een geschikte therapie uitkomst bieden de komende maanden.

De komende week

De komende weken ga ik aan de slag met een brief aan Staatssecretaris Jet Bussemaker over het inkomen van een geamputeerde, een onderzoek over hulpmiddelen staat nog in de wachtrij en ga ik mij eens buigen samen met mijn compagnon Theo den Haan over het voorschrijfformulier van de richtlijn verstrekkingproces beenprothesen.

 

Met vriendelijke groet,

Hans van Mourik, fysiotherapeut en coach prothese-unlimited

Reageren? Mail naar Hans van Mourik

O, ja doneren mag altijd nog bij de stichting van Dennis